«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُ جَ ش ش] (ع اِ مرکب)تیرها. چه جش به معنی کمان است. (از المرصع). چنین است در المرصع و ظاهراً صحیح آن بلکه اصح بنات جشاء است چه جشاء بمعنی کمانی است که هنگام تیر انداختن از آن آواز برآید. رجوع به لسان العرب شود.