بنات فراض

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تُ فِ] (ع اِ مرکب)شراره هائی که از سنگ آتش زنه میجهد. (از المرصع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر