«لغت نامه دهخدا»
[بِ تُلْ اَ] (ع اِ مرکب)سنگریزه. حصاه. || نوعی از چشمه های مخفی که عابر آنرا نمی بیند. || نوعی نبات. و بهمه چیزها که از زمین است بنات الارض گویند. || سنگ شفاف و سنگریزه ها که در تقسیم آب بکار برند. (از المرصع).