بنت مخاض

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تُ مَ] (ع اِ مرکب) شتر یکسالهء ماده. (مهذب الاسماء). شتربچه ای که مادرش حامله شده باشد و یا شتربچهء بسال دوم درآمده. ابن مخاض. ج، بنات مخاض. (از اقرب الموارد). شتربچهء مادهء بسال دوم درآمده : چون بدان وقت نرسد «بچه ناقه» که چیزی برو توان نهادن و آن گاهی بود که در سال دوم درآمده باشد آنرا ابن مخاض گویند و چون ماده باشد بنت مخاض گویند. (تاریخ قم ص177). و چون به بیست و پنج رسند [شتر] بنت مخاض بدهند یا ابن لبون. (تاریخ قم ص177).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر