بنزین

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِ)(1) (مأخوذ از روسی) بنزین معمولی (اسانس نفت) که از تقطیر سبک نفت معدنی بدست می آید، و آن مادهء مولد نیرو در اتومبیلها است. اغلب برای آنکه نقطهء اشتعال بتأخیر افتد، در آن مقداری Pb4)5H2 (Cکه پلمپ تترااتیل نام دارد افزوده اند و بسیار سمی است و باید در استعمال آن دقت کرد. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - Benzine (essence).