بنطابلون

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بِ] (معرب، اِ)(1) گیاهی است از تیرهء گل سرخیان(2) دارای برگهای مرکب و گلهای سفید یا زرد و گاهی قرمز. این گیاه بسیار شبیه گیاه توت فرنگی است و مانند آن دارای ساق خزنده نیز میباشد ولی برخلاف توت فرنگی نهنجش گوشت دار و خوردنی است. گیاه مذکور مخصوص نواحی معتدل یا سرد است. گونه های متعدد آن در طب مورداستفاده واقع میشوند (بعنوان قابض). و بعنوان گلی زینتی نیز در باغها کاشته میشوند. بنطافلون. بنطافیلون. بنطافلن. ظاهراً بنظر می آید که وجه تسمیهء این گیاه به این مناسبت باشد که گلهایش منتهی به دم گلی طویل هستند که از کنار برگهای مرکبی که دارای 5 برگچه هستند و از روی ساقهء خزندهء آن خارج میشود. (فرهنگ فارسی معین).
.
(فرانسوی)
(1) - Quintefeuille .(لاتینی) Pontentilla
.
(فرانسوی)
(2) - Rosacees