«لغت نامه دهخدا»
[بِ نَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)به گرو گرفتن : دو شخص را بنوا گرفت و به بردسیر فرستاد. (المضاف الی بدایع الازمان ص52). رجوع به نوا شود.