بن و بر

«لغت نامه دهخدا»

[بُ نُ بَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب)پی و دیوار :
بدان ره اندر چندان حصار و شهر بزرگ
خراب کرد و بکند اصل هر یک از بن و بر.فرخی.