بنیادسنجی

«لغت نامه دهخدا»

[بُ سَ] (حامص مرکب)ژرف نگری. نکته سنجی. دقت. عاقبت اندیشی :
کسانی که از بازوی چاره سنج
ز بنیادسنجی کشیدند رنج.
امیرخسرو (از آنندراج).