بنی تمیم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تَ] (اِخ) نام قوم و قبیله ای از قبایل عرب. (غیاث) (آنندراج) : یکی از ملوک عرب از قبیلهء بنی تمیم که به بی انصافی موصوف و به ظلم و تعدی معروف بود به زیارت آمد. (گلستان سعدی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر