بواری

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع ص، اِ) بوریافروش(1). (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
(1) - صاحب اقرب الموارد این معنی را در ذیل کلمه بِوَّریّ آورده است.