بوث

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع مص) بحث کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || کاویدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). واپژوهیدن. (تاج المصادر بیهقی). || متفرق کردن متاع را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || (ع اِ) متفرق و پراکنده. یقال: ترکهم حوث بوث و یا حوثاً بوثاً؛ یعنی گذاشت ایشان را متفرق و پراکنده. مانند ترکهم حاث باث. (ناظم الاطباء).