«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بُو] (اِ) خودنمایی و کر و فر. (برهان) (انجمن آرا) (جهانگیری) (رشیدی). آنرا بوش هم گویند. (جهانگیری). خودآرایی. (فرهنگ فارسی معین) (ناظم الاطباء). || حشمت. شوکت. || توانایی. || وقار. (فرهنگ فارسی معین) (ناظم الاطباء). و رجوع به بوج شود.