بوده

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ] (ن مف / نف) وجودداشته و هستی داشته. (ناظم الاطباء). وجودداشته. موجود. (فرهنگ فارسی معین) :
ای به ازل بوده و نابوده ما
وی به ابد مانده و فرسوده ما.نظامی.
ورای همه بوده ای بود او
همه رشتهء گوهرآمود او.نظامی.
|| واقع شده. حادث گشته. (فرهنگ فارسی معین). شده و گشته. (شرفنامهء منیری) (آنندراج).