بوربن

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِخ)(1) خاندانی از اشراف و سلاطین فرانسه که شهرت آن از قرن دهم میلادی شروع شد. لویی اول(2) ملقب به کبیر در 1327 م. دوک دوبوربون(3) خوانده شد. نُه نفر بنام دوک دوبوربون (از لویی اول تا شارل سوم که در 1527 درگذشت) بترتیب جانشین او شدند. از یک شاخهء کوچکتر شعبهء مارش(4)شاخهء واندوم(5) جدا شده که از آن میان آنتوان به سلطنت ناوار(6) 1555 م. و هانری چهارم از همین شاخه بسلطنت فرانسه 1589 م . رسید. پسر هانری مذکور لویی سیزده دو پسر داشت. از شاخهء بزرگ که ناشی از لوئی چهارده، پسر ارشد لوئی سیزده است شعب ذیل نشأت یافته اند: شاخهء فرانسوی که با شخص کنت شامبور(7) (هانری پنجم) در 1883 م . از میان رفته. شاخهء اسپانیولی که به شعبه های متعدد تقسیم شده و شعبه های اصلی آن در عصر ما، خاندان سلطنتی اسپانیا، خاندان سلطنتی در سیسیل و شاخهء دوکی «پارم» را تشکیل می دهند. از شاخهء کوچک ناشی از فیلیپ دوک دوارلئان، پسر دوم لویی سیزده است، لویی فیلیپ اول (1830 - 1847) به سلطنت رسیده. از همین شاخه، شاخهء ارلئان جدا میشود که رئیس کنونی آن هانری(8) کنت پاریس است. شاخهء ارلئان براگانس(9) یا شاخهء امپراتوری برزیل و شاخهء مون پانسیه(10) که اعضای آن شاهدختهای اسپانیا هستند. (از فرهنگ فارسی معین).
(1) - Bourbon.
(2) - Louis 1.
(3) - Duc de B.
(4) - Marche.
(5) - Vendome.
(6) - Navarre.
(7) - Henri Comte Chambord.
(8) - Henri.
(9) - Orleans Bragance.
(10) - Mont pensier.