بورو

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) قرنا [ کرنا ] و شیپور که هنگام صید و شکار می نوازند. (آنندراج). بوق و شیپور شکارچیان. (ناظم الاطباء).
- بوروزن؛ نفیرچی و قرنانواز. (آنندراج).
|| لوله و مجرا. || مذنب. (ناظم الاطباء).