بوریاگر

«لغت نامه دهخدا»

[گَ] (ص مرکب) حصیرباف. بوریاباف :
وز قیامت بوریاگر همچو دیباباف نیست
قیمتی باشد به علم تو چو دیبا بوریا.
ناصرخسرو.