«لغت نامه دهخدا»
[کَ دَ] (مص مرکب)بوسیدن : سخنگوی رومی چو پاسخ شنید زمین بوس کرد آفرین گسترید.فردوسی. چو رستم به نزدیک مهتر رسید زمین بوس کرد آفرین گسترید.فردوسی.
