بوش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بُو] (اِ) کر و فر و خودنمایی. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا) (غیاث) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین) :
گر زیادت میشود زین رو بود
نز برای بوش و های و هو بود.مولوی.
ما به بوش و عارض و طاق و طرنب
سر کجا که خود همی ننهیم سنب.مولوی.
بهر فخر و بهر بوش و بهر ناز
نز برای ترس و تقوا و نیاز.مولوی.
|| شهرت. || توانایی و قدرت. (ناظم الاطباء).