بوع

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بُ] (ع اِ) و بضم اول نیز ارش. ج، ابواع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). باع(1). (اقرب الموارد). و رجوع به باع و مادهء قبل شود.
(1) - در اقرب الموارد این معنی بعد ذیل بُوع آمده.