بویان

«لغت نامه دهخدا»

(نف) بوی کننده. (برهان) (آنندراج). بوی کننده و دارای بوی. (ناظم الاطباء) :
نور ظلمت ز بویهء قدمت
خاک کویت چو عاشقان بویان.انوری.