بهاریات

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ری یا] (اِ) جِ بهاریه. قصایدی که دربارهء بهار گفته شود. (فرهنگ فارسی معین) :
بهار آمد، بهار آمد بهاریات باید گفت
بگو ترجیع تا گویم شکوفه از کجا بشکفت.
مولوی.
و رجوع به بهاریه شود.