به اختر

«لغت نامه دهخدا»

[بِهْ اَ تَ] (ص مرکب) نیک اختر. نیک بخت. سعادتمند. خوش بخت :
به اختر کس آنرا(1) که دخترْش نیست
چو دختر بود روشن اخترْش نیست.
فردوسی.
(1) - ن ل: کسی دان.