بهر روی

«لغت نامه دهخدا»

[بِ هَ] (ق مرکب) بهر صورت. بهر حال :
ز فرمان شه ننگ و بیغاره نیست
بهر روی کِهْ را ز مِهْ چاره نیست.اسدی.