بهلق

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ / بِ لِ / بُ لُ] (ع ص، اِ) زن سخت سرخ. || زن بسیارگوی بی عقل. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر