بهمن میرزا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ مَ] (اِخ) پسر عباس میرزا ولی عهد. پسر فتحعلیشاه قاجار که از فضلای شاهزادگان قاجار و مربی علم و ادب و صاحب کتابخانهء معروفی بود و بسیاری از کتب نفیسهء فارسی به اسم او تألیف شده یا به تشویق او به چاپ رسیده است و او مؤلف تذکره الشعرائی است بنام تذکرهء محمدشاهی که آنرا بنام برادر خود محمدشاه قاجار در سال 1249 ه . ق. به انجام رسانده است. بهمن میرزا در اواخر سلطنت محمدشاه چون به توطئه برضد پادشاه متهم گردید از ترس جان به قفقازیه گریخت و در آنجا در شهور سنهء 1301 ه . ق. در شهر شیشهء قراباغ وفات یافت. این بهمن میرزا را که پسر عباس میرزا و عم ناصرالدین شاه است نباید با بهمن میرزا ملقب به بهاءالدوله که پسر بلافصل فتحعلیشاه و عم بهمن میرزای مذکور است اشتباه نمود. (وفیات معاصرین قزوینی).