بیات

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) نام شعبه ای از موسیقی. (آنندراج) (غیاث).
- بیات اصفهان؛ یکی از گوشه های همایون. (فرهنگ فارسی معین).
- بیات ترک.؛ رجوع به شور شود.