بیت فراغ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ تِ فِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آبخانه. (رشیدی). کنایه از متوضأ است. (انجمن آرا). کنایه از متوضأ است که ادبخانه باشد. (برهان). بیت الخلاء :
من چو مرهم نشسته بر سر ریش
او چو محدث فراز بیت فراغ.
کمال الدین اسماعیل.
در بیت فراغ دودهء دود
باقی به بقات باشد و بود.
ملک الشعرا (از آنندراج).
رجوع به هریک از این کلمات شود.