بیدپای

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) (پیلپای) نام برهمن افسانه ای که داستانهای قدیم هند را بازگو میکرد. اسم وی در کلیله و دمنه آمده است. (فرهنگ فارسی معین). بمعنی بیدبا. (آنندراج). یکی از حکمای هند از ندمای دابشلیم. (ناظم الاطباء). رجوع به بیدبا و بیدپا و رجوع به یشتها ج2 ص35 و تاریخ ایران باستان ج3 ص2324 (حاشیه) و شرح حال رودکی ص587، 523، 845، 856، 882، 886 و 910 شود.
(1) - نزد اروپائیان معمو بنام Bilpai یا Bidpaiیا Pilpaiمعروف است و صاحب کتاب کلیله و دمنه است و وجه تسمیهء آن شاید از بیدبا یا بیدباه در نزد عرب اقتباس شده است و Benefy معتقد است که نام سریانی این کتاب که در پهلوی «بدک یا بدوک» است از سانسکریت «ودیاپتی» گرفته شده است. (از دائره المعارف اسلامی).