بیدرمایر

«لغت نامه دهخدا»

[دِ یِ] (اِخ)(1) مبتکر سبکی در مبلسازی و زینتگری که در اوایل قرن 19 م. در آلمان پدید آمد. این سبک ساده تر و کم خرج تر از سبکهای امپراطوری و دیرکتوار فرانسه و قرن 18م. انگلستان است. سطح قفسه ها و مجریهایی که به این سبک ساخته شده شامل خطوط مستقیم و محکم است، در حالی که صندلیها و مبلهای آن دارای خطوط ملایم و پیچ پیچ میباشد. (دائره المعارف فارسی).
(1) - Bidermayer.