«لغت نامه دهخدا»
[دَ گُ فَ] (ص مرکب)(از: بی + دنگ + و + فنگ) بی تشریفات. بدون برو بیا. بدون تجمل. بدون جاه و جلال. بی مشکل و گرفتاری. و رجوع به دنگ و فنگ شود.
