بیرخصت

«لغت نامه دهخدا»

[رُ صَ] (ص مرکب) (از: بی + رخصت) بدون اذن. بی اجازه. بی دستوری :
در ازل بر جان خاقانی نهادی مهر مهر
تا ابد بیرخصت خاقان اعظم برمکن.
خاقانی.
رجوع به رخصت شود.