بیرگند

«لغت نامه دهخدا»

[گَ] (اِخ) بیرجند. شهری واقع در شرق خراسان که معرب آن بیرجند است :
قطعهء دیگر از آن بنده برد
در نشابور آن پلید بدسیر
خواند بر ترشیزیان و یکمنی
زعفران بیرگندی کرد جر.
پوربهای جامی (از انجمن آرا).
رجوع به بیرجند شود.