«لغت نامه دهخدا»
[قُ / زاقْ قُ] (ترکیب عطفی، ص مرکب) بی زاق و زیق. بی زاغ و زوغ. بی زاغ و زیغ. بی بچه و امثال آن. رجوع به «زاق و زیق» و «زاغ و زوغ» شود.