«لغت نامه دهخدا»
[ژَ / ژِ] (ص) ویژه. خالص و بی آمیزش و بیغش. (برهان). خالص و پاک و بیغش، و آنرا ویژه نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). || خاص و خاصه. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج). رجوع به ویژه شود.