بیست و چهار

«لغت نامه دهخدا»

[تُ چَ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) عدد اصلی مرکب. شمارهء بیست به اضافهء چهار. عدد قبل از بیست وپنج و بعد از بیست وسه. اربعه و عشرون :
تا جز از بیست وچهارش نبود خانهء نرد
همچو در سی ودو خانه ست اساس شترنگ.
نجار (لغت فرس اسدی).