«لغت نامه دهخدا»
(ص نسبی، اِ) یک قسم پول سیاهی که سابقاً در ایران رایج بود و اکنون غیرمعمول است. (ناظم الاطباء). سکه ای است معروف به مقدار بیست درم. (آنندراج). مسکوک خشن مسینه و بزرگ و آن خمس صد دیناری یعنی بیست دینار و در دورهء فتحعلیشاه و محمدشاه و اوائل ناصرالدین شاه معمول بوده است. || (در تداول مشتی ها) بیست تومانی (اسکناس): یک بیستی مایه رفت. (یادداشت مؤلف).