بیش بقا

«لغت نامه دهخدا»

[بی بَ] (ص مرکب) با بقای بیشتر. بیشتر در بقا. بیش در جاویدانی بودن :
پیش وجود همه آیندگان
بیش بقای همه پایندگان.
نظامی.