«لغت نامه دهخدا»
[شَ] (اِخ) بیش. بئشه. وادیی است شیرناک به یمن. و این کلمهء فارسی را ابناء فارس بدانجا برده اند. (منتهی الارب). مأسده ای در راه یمامه. وادیی از اودیهء یمن. (از یادداشت مؤلف). رجوع به بیش شود.