«لغت نامه دهخدا»
[بُ یُ] (ع ص، اِ) جِ بَیوض. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به بیوض شود. || جِ بائضه. (یادداشت مؤلف). رجوع به بائضه شود.
