بیکنزفیلد

«لغت نامه دهخدا»

[کِ] (اِخ)(1) لقب «دیزریلی بنجمین». او اولین کسی است که به «ارل آو بیکنزفیلد» ملقب گردید (1804 - 1881 م.). سیاستمدار محافظه کار و نویسندهء انگلیسی، پدرش «آیزک دیزریلی» (1766 - 1848 م.) یهودی و ادیب بود. بنجمین در 13سالگی تعمید یافت و مسیحی شد. مدتی در دارالوکاله ای کار کرد سپس به ادبیات پرداخت و در 1837 م. به عضویت پارلمنت رسید. دو سال بعد با ویندم لویس ازدواج کرد. وی در دولت (1841 تا 1846 م.) پیل راه نیافت و گروه «انگلستان جوان» را تشکیل داد و بتدریج بعنوان رهبر حزب محافظه کار در پارلمنت شناخته شد. در طی 20 سال بعد محافظه کاران سه دولت کوتاه عمر فاقد اکثریت تشکیل دادند (1852 ، 1858 - 1859 ، 1868 - 1866 م.) که در آنها وزیر دارائی و رهبر مجلس عوام بود و در 1868 م. به نخست وزیری رسید و نیز مجدداً در 1874 م. نخست وزیر شد. از ابتکارات وی یکی خرید سهام کانال سوئز از خدیو مصر بود به اندازه ای که اختیار امور کانال را بدست انگلستان داد و دیگر اینکه ملکه ویکتوریا را واداشت تا بعنوان امپراطور هند تاجگذاری کرد (1876 م.). شورش بلغارستان (1876 م.) و جنگ روس و عثمانی (1877 تا 1878 م.) که بدنبال آن آمد عرصهء معروفترین زورآزمائیهای سیاسی او بود. دیزریلی مؤسس و الهام بخش حزب محافظه کار جدید بود. (از دائره المعارف فارسی).
(1) - Beaconsfield.