«لغت نامه دهخدا»
[مارْ] (حامص مرکب)بیماربانی. بیمارداری. پرستاری. (یادداشت مؤلف): تطلیه؛ بیماروانی کردن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی). التمریض؛ بیماروانی کردن یعنی در کار بیمار ایستادن. (مجمل اللغه).