بی میل

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (ص مرکب) (از: بی + میل) بی انحراف. بی گردش بسوئی. بی چفسش. || بی گرایش. بدون رغبت. بی اشتها. رجوع به میل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر