«لغت نامه دهخدا»
[بیوْ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) بید خوردن. بید زدن. تباه شدن پشمینه از کرم: عث؛ بیو خوردن پشم را. (تاج المصادر بیهقی). رجوع به بیو شود.
