بیورد

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) نام مبارزی است که افراسیاب بمدد پیران ویسه فرستاد. (برهان). و او را باورد نیز می گفته اند. (انجمن آرا) (آنندراج). نام مبارزی است. (شرفنامهء منیری) :
چو کاموس و منشور خاقان چین
چو بیورد(1) و چون شنگل پیش بین.
فردوسی.
(1) - ن ل: فرطوس، و در این صورت شاهد نخواهد بود.