«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ن مف مرکب، اِ مرکب) فرشی که در سوی دَرِ ورود اطاق افکنند. || آنچه در پای عروس یا داماد ریزند از زر یا جامه ها و جز آن. || آنچه در گاه ورود عروس بخانهء شوی در بیرون خانه از اسب و ملک پیش کشند. || (نف مرکب) قواد. زنی که بساط طرب و عیش و نوش آماده کند مردان و زنانِ کامجوی را.