«لغت نامه دهخدا»
[بَ دَ بَ وِ] (اِخ) یکی از امرای عهد میرزا شاهرخ بن تیمور. در آن اوان که شاهرخ در اصفهان بود پسرش میرزا الغ بیک گورکان از سمرقند ایلچی نزد میرزا میرک احمد که در اوزجند حکومت میکرد فرستاد و چون او به معاذیری متوسل شد میرزا الغ بیک متوجه اندکان گشت و قلعهء حسنی(1) را که از قلاع آن حدود بود مسخر ساخت و به پابنده بکاول سپرد. (حبیب السیر ج 2 ص 192). (1) - کذا، و در حاشیه: احسی نسخه (ن ل).