«لغت نامه دهخدا»
[پِ] (اِخ)(1) پاپه ئت(2). نام بندر جزیرهء تائیتی، کرسی مستعمرات فرانسه در اقیانوسیه دارای 31900 تن سکنه که ششصد تن از آنان اروپائیانند. (1) - Papeiti. (2) - Papeete.