پاترکل

«لغت نامه دهخدا»

[رُ] (اِخ)(1) یکی از اَبطال یونان، دوست اَخیلوس که در جنگ «ترواده» حضور داشت و آنگاه که اخیلوس از آگاممنون برنجید و دست از جنگ بداشت و به خیمهء خویش بازگشت، وی سلاح اَخیلوس بپوشید و بجنگ مردم ترواده شتافت و در جنگ با هکتور کشته شد و اَخیلوس به انتقام وی به یاری یونانیان بار دیگر بجنگ درآمد.
(1) - Patrocle.