پارسازن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (اِ مرکب) زنِ پارسا. زنِ پاکدامن. زنِ پرهیزکار. عفیفه. کریمه. طاهره. حصناء. محصنه. عفّه :
بگیتی بجز پارسازن مجوی
زن بدکنش خواری آرد بروی.فردوسی.
پارسا شدن.
[شُ دَ] (مص مرکب)زَهادَت. زُهد. اِحصان.